Mari Žan Pjer (60) dobila je otkaz nakon što je odbila da radi nedjeljom da bi mogla biti prisutna na misi u crkvi u Majamiju, SAD.

Ona je prala sudove u jednom hotelu više od jedne decenije, sve do marta 2016 godine.

Pjer tvrdi da je izvjestila poslodavca da ne može da radi nedjeljom zbog njene vjere.

Mari je dobila otkaz zato što se nije pojavila na poslu svake nedjelje tokom dva mjeseca. Njen prethodni šef oslobodio ju je rada nedjeljom, ali u 2015. godini sa novim šefom stvari su se promjenile.

Njen advokat je naveo u tužbi da je njen bivši šef prekršio Zakon o građanskim pravima iz 1964. godine, koji štiti radnike od diskriminacije na osnovu vjere, rase, pola ili porjekla.

Sud je prošle nedjelje donio odluku u njenu korist, a hotelu je naložio da isplati odštetu od 21 milion dolara, iznos u koji su uračunate zaostale plate, kao i odšteta zbog nanošenja emocionalne boli.

Thumbnail

Prvi doček Nove godine baš na 1. januar dogodio se 153. p.n.e.

 

 Zapravo, januar u kalendaru uopšte nije postojao do 700. godine prije nove ere, kada ga je drugi rimski vladar Numa Pompilije dodao u kalendar.

No iako je postojao, Nova godina ipak se još uvijek dočekivala u martu. Vijekovima kasnije Julije Cezar predstavio je novi solarno baziran julijanski kalendar 46. godina p.n.e.. Prema njemu je nova godina započinjala 1. januara.

S vremena na vrijeme u kalendaru su se događale sitne preinake, no kako je Cezar rekao, tako je i bilo. U ranom srednjem vijeku doček i proslava Nove godine smatrali su se paganskim običajem i vrlo se rijetko taj datum slavio, no od 1582. s gregorijanskim kalendarom konstantno imamo 1. mart kao prvi dan nove godine u gotovo svim zemljama, iako se sve do 1752. u Britaniji i njenim kolonijama Nova godina i dalje slavila u martu.

Iako su se svi više-manje, dogovorili oko datuma, tradicija proslave Nove godine i danas se razlikuje od zemlje do zemlje.

Južna Amerika

Na Staru godinu stanovnici Južne Amerike oblače šareno donje rublje. Oni koji obuku žuto priželjkuju novac u novoj godini, a crveno je nada za ljubav. Takođe, ispred kuće stavlja se slamnata lutka koja se u ponoć spaljuje.

Danska

Danci imaju vrlo glasne običaje - razbijaju posuđe. Običaj nalaže da posuđe razbijate o vrata svojih prijatelja, pomažući im da bukom otjeraju zle duhove stare godine. Kuća koja na novogodišnje jutro ima najviše razbijenog porculana pred vratima, obično ima i najviše prijatelja.

Filipini

Na dočeku je važno da imate što više okruglih stvari. Jede se okrugla hrana, posebno voće poput grožđa, nosi odjeća s uzorkom kružnica, jer kružnice podsjećaju na kovanice. Takvim se ponašanjem Filipinci nadaju prosperitetu u novoj godini.

Španija

Ako u Španiji planirate slaviti Novu godinu, pripremite se da u ponoć progutate 12 bobica grožđa. To će vam donijeti sreću u 12 nadolazećih mjeseci.

Bjelorusija

Stara godina u Bjelorusiji jako je važna za neudate djevojke. Postoji bezbroj igara koje djevojke igraju kako bi saznale koja će se od njih iduće godine udati. Jedna od igara je sljedeća: djevojke se okupe u krug i svaka u šaku skupi kukuruza te ih prospe u hrpicu ispred sebe. U sredini kruga nalazi se pijetao. Prema kojoj hrpi kukuruza pijetao krene, ta će djevojka biti prva na redu za svatove.

Njemačka i Austrija

Kako bi prorekli budućnost u novoj godini, u ovim germanskim zemljama u zdjelu punu vode ulijevaju otopljeno olovo. Ako olovo primi oblik krsta, očekuje se smrt, za oblik sidra trebaćete pomoć u budućnosti, a krug znači sreću. Takođe, važno je da u tanjiru u kojem ste pojeli zadnji obrok u staroj godini ostavite dio hrane koji ćete pojesti kada otkuca ponoć - tako ćete biti sigurni da će vaš špajz uvijek biti pun.

Ekvador

U Ekvadoru na novogodišnju fijestu mještani donose fotografije svega što ne žele da ih prati iz stare godine u novu i te se fotografije spaljuju.

Čile

U čileanskom gradu Talci nakon kolektivne mise svi odlaze na groblje kako bi Novu godinu dočekali sa svojim mrtvima.

Portoriko

Pazite kako 31. decembra hodate ulicama Portorika jer vas mogu dobro zaliti. Naime, izlivanje kanti vode kroz prozor simbolizuje "čistku" stare godine. Domovi moraju biti izuzetno čisti i ukrašeni, što je simbol čišćenja duha.

Australija

Nova godina dočekuje se uz piknik i kampovanje na plažama. Zabava počine 31. decembra, a u samu ponoć važno je da se proizvede što više buke, bilo kakvim sredstvima - zvečkama, automobilskim trubama, crkvenim zvonima, vikom i vatrometom.

Belgija

Prvog dana nove godine, belgijska djeca na ukrasnom papiru pišu pisma namijenjena roditeljima, bakama i djedovima te, dok je porodica na okupu, svoja pisma čitaju naglas.

Engleska

Sigurno znate za londonski običaj dočeka Nove godine na trgovima Trafalgar i Pikadili, gdje Big Ben otkucava ponoć, ali u zemljama Ujedinjenog Kraljevstva postoji i običaj prve posjete. Izuzetno je važno da prvi gost nakon ponoći bude crnokosi muškarac koji donosi darove poput hljeba, pogače i simbolične svote novca. Vjeruje se da će takva posjeta kući donijeti blagostanje. Ako u prvu posjetu dođe žena, riđokosa ili plava osoba, ona će vam donijeti nesreću.

Grčka

Osim Nove godine, 1. januara u Grčkoj se slavi i Dan svetog Vasilija, jednog od osnivača Grčke pravoslavne crkve. Sveti Vasilije bio je poznat po svojoj dobroti prema djeci, te im je noću ostavljao darove u obući, slično kao sveti Nikola kod nas. Porodica se okuplja, razmjenjuju poklone, a tradicija nalaže da se posluži i torta vasilopita sa zlatnim ili srebrnim novčićem. Ko pronađe novčić u svom komadu kolača, biće izuzetno sretan u nadolazećoj godini.

Mađarska

Spaljivanjem slamnate lutke koja predstavlja sve zlo i loše u protekloj godini, na Novu godinu se Mađari rješavaju loše sreće.

Indija

Indijska Nova godina počinje festivalom svjetla koji se zove Diwali. Veoma je važno da prije Nove godine Indijci dovrše sav nedovršeni posao. Prijatelji i porodica izmjenjuju čestitke i darove.

Japan

U Japanu na Novu godinu ne radi nijedna trgovina jer je to najvažniji praznik u godini i simbol obnove. Običaj je objesiti uže ili slamku preko pročelja kuća, što donosi sreću. Tokom cijelog decembra održavaju se zabave zvane bonenkai, kako bi ljudi zaboravili brige i probleme te se pripremili za novu godinu. Nesporazumi i zavade rješavaju se i opraštaju. U ponoć, ako ste Japanac, važno je da se od srca nasmijete. Maleni darovi s novcem "otoshidamas" daju se djeci. Japanska pošta obvezuje se da će sve čestitke poslate za 1. januar biti isporučene baš na taj dan. Budistički hramovi u samu ponoć udaraju u gongove 108 puta, istjerujući 108 ljudskih slabosti.

Škotska

Škoti se za novu godinu pripremaju ritualom pročišćavanja doma, što uključuje zapaljenu granu smreke koja se nosi iz prostorije u prostoriju. Kao i u Engleskoj, u Škotskoj je jako važno ko će prvi kročiti u vaš dom. Bude li to visok i crnokos muškarac, a uz to donese i poklone, kuća će imati srećnu godinu punu blagostanja.

Vels

Na novogodišnje jutro, između tri i četiri sata ujutro, dječaci iz sela okupljaju se i obilaze kuće te svaku prostoriju, kao i ukućane, poprskaju vodom s borove grane kako bi donijeli sreću. Cijelog dana djeca obilaze komšije pjevajući novogodišnje pjesme, za šta ih nagrađuju slatkišima i novcem.

Južna Afrika

Za Novu godinu u Južnoj Africi održava se karneval. Buka crkvenih zvona i pucnjava vatrometa i pušaka obvezan su običaj kada sat otkuca ponoć.

SAD

Amerikanci Novu godinu slave poput nas, na zabavama s pregršt pića i jela. Najpoznatiji američki doček jest onaj njujorški, kada se s Times Squarea minutu prije ponoći otpušta novogodišnja kugla. Tradicija datira iz 1907. godine, kada je kugla, za razliku od današnje kristalne, bila napravljena od čelika i drveta. Kugli promjera 180 cm potrebno je tačno minut da padne i označi početak nove godine.

Holandija

Paljenjem božićnih drvaca po ulicama i vatrometom Holanđani dočekuju novu godinu, dok stara odlazi s dimom.

Vatromet

Kinezi od davnina koriste spektakularni vatromet u svakoj posebnoj prilici, posebno kada je riječ o proslavi Nove godine. Stvaranje što glasnije buke i ispucavanje raketa, petardi i vatrometa tradicija je koja na Novu godinu povezuje gotovo čitav svijet. Takav način slavlja, iako ga danas neki mogu smatrati nekulturnim, nepotrebnim i varvarskim, zapravo je dio kulture. Vatra i buka otjeraće zlo i nevolju sa starom godinom i u novoj donijeti sreću.

Tradicija proslave Nove godine Å¡irom svijeta

Ovaj fenomen, kad Mjesec izgleda veći sjajniji no inače, bit će vidljiv u Evropi, Aziji, Africi, Sjevernoj Americi, Južnoj Americi, Pacifiku, Atlantiku, Indijskom okeanu i Arktiku.

 U nedjelju 20. januara, ljudi u zapadnoj hemisferi moći će doživjeti jedno potpuno pomračenje Mjeseca ove godine. Fenomen superkrvavog, vučjeg Mjeseca, kad izgleda veći sjajniji nego inače, bit će vidljiv u Europi, Aziji, Africi, Sjevernoj Americi, Južnoj Americi, Pacifiku, Atlantiku, Indijskom okeanu i Arktiku.

Superkrvavi, pa još i vučji Mjesec, to zvuči kao da je istrgnuto sa stranica 'Sumraka', ali svaka riječ ima svoje značenje. U vrijeme potpunog pomračenja Zemlja prolazi između Sunca i Mjeseca i baca sjenu na njega. Za razliku od potpunog pomračenja Sunca, potpuno pomračenje Mjeseca mogu se slobodno posmatrati bez zaštite za oči.

Mjesec bude 'krvav' zbog tamnocrvene boje kojom sja kad se nađe u Zemljinoj sjeni. Riječ 'super' koristi se za označavanje 'supermjeseca'. Ovaj pojam zapravo nije astronomski nego astrološki i odnosi se položaj Mjeseca u perigeju za faze mlađaka ili uštapa. Tada je prividno veći i sjajniji negoli za uštapa koji nastupa u nekoj drugoj tački Mjesečeve staze udaljenijoj od Zemlje.

 Mjesec je za uštapa u perigeju oko 14 odsto prividno veći i oko 30 odsto sjajniji negoli za uštapa u apogeju. To podsjeća na pojavu kada nam se čini da je puni Mjesec nad obzorom veći negoli kad je visoko nad horizontom, premda je u tom slučaju čak udaljeniji i u stvarnosti nešto manji. Astronomi i psiholozi još uvijek nisu uspjeli u potpunosti objasniti ovu pojavu.

'Vučjim' su Mjesec koji se pojavljuje u januaru nazivala indijanska plemena, od kojih su taj zaziv preuzeli i prvi kolonosti Novog svijeta.

Mjesec bi 20. na 21. januara trebao biti vidljiv svima u zapadnoj hemisferi, a što će i koliko tačno moći vidjeti zavisiće o tome hoće li nebo biti vedro ili zastrto oblacima. Tokom prvog sata Mjesec će prolaziti kroz različite faze, pretvarajući se u narančastu i crvenu - gotovo nalik na Mars.

U 5,43 sati po našem vremenu Mjesec bi trebao zasjati tamnocrvenim sjajem, a njegova boja može varirati ovisno o atmosferskim uslovima. Pomračenje će trajati do ponedjeljka 21. januara poslije podne.

Biće to posljednje potpuno pomračenje Mjeseca sve do 2021. godine. Nema garancija da će se svemir uskladiti tako da sljedeće pomračenje padne u vrijeme supermjeseca i ko zna kad ćete sljedeći put čuti za pojam superkrvavog vučjeg Mjeseca.

Čeka nas spektakularno pomračenje superkrvavog, vučjeg Mjeseca

Djed Mraz je simpatični djedica koji u različitim kulturama donosi poklone uoči najznačajnijeg zimskog praznika, bilo da je u pitanju Badnjak, Božić, Dan sv. Nikole ili, kao kod nas, Nova godina.

 

Brojne legende o Djedu Mrazu počivaju na drevnoj hrišćanskoj tradiciji po kojoj djeci poklone dijeli sveti Nikola pred Božić. Lik starca sa bijelom bradom i crvenim ogrtačem osmislio je slavni američki karikaturista Tomas Nast (1840-1902).

Nast se proslavio svojim karikaturama, a Amerikanci su toliko voljeli njegove ilustracije, da se smatralo kako njegovi crteži mogu da podstaknu vojni moral i patriotizam.

Lik božićnog vilenjaka sa bijelom bradom Nast je prvi put objavio 3. januara 1863. godine na naslovnici časopisa "Harper's Weekly", s idejom da pošalje božićnu poruku usred američkog građanskog rata.

Kasnije, Nast je uradio više ilustracija Djeda Mraza i one su počele da postaju dio opšte kulture.

Savremena priča o Djedu Mrazu nastala je nakon publikacije pjesme "A Visit From St. Nicholas" (poznatije kao "The Night Before Christmas"), u kojoj se prvi put spominju njegovi irvasi (Rudolf, Dašer, Danser, Pranser, Viken, Komet, Kupid, Donder i Blitzen) koji vuku sanke noć uoči Božića.

Boje njegovog kostima su se mijenjale, dok crvena najzad nije postala opšteprihvaćena nakon što se takav pojavio u na božićnoj čestitki i u dječjoj knjizi L. Frenka Bauma "Život i avanture Djeda Mraza", 1902. godine.

Prikaz djedice "zacementiran" je slikom Hadona Sundbloma za reklamnu kampanju "Coca-Cole". Popularnost takvog lika stvorila je urbanu legendu da je Djed Mraz njihova tvorevina.

Kostim Djeda Mraza ponajviše proizlazi iz ruske tradicije, koja ga prikazuje obučenog u crveni ili plavi kaput i krznene čizme, što je logično za jednu tako hladnu zemlju. Crvena boja njegovog kaputa je "prevagnula" jer je povezana uz biskupski plašt sv. Nikole. Tokom vremena Djed Mraz se mijenjao, u sebi zadržavajući atribute folklora raznih zemalja. Tako neki naučnici smatraju da su moderni atributi Djeda Mraza proizašli iz atributa sibirskog šamana koji je za vrijeme zimskog festivala ulazio u kuće kroz dimnjake i ostavljao pečurke jarkocrveno-bijele boje, koje su ljudi kačili na ognjište (kamin). Pečurke su povezane i s irvasima koji su ih jeli, a sam šaman je mogao i da leti.

Za razliku od lika, ime Djeda Mraza nije globalno - ono se razlikuje u različitim zemljama i kulturama. Negdje ga nazivaju Santa Klaus, Santa Nikolas, Božić Bata i slično.

Njegovo ime je često povezano sa Božićem, ali još češće sa Svetim Nikolom, što je inače religiozni praznik koji prethodi novogodišnjem veselju.

Naziv Djed Mraz, koji se kod nas koristi, inače je jugoslovenski proizvod - osmišljen tako da ne favorizuje nijednu religioznu varijantu u nekadašnjoj zajedničkoj državi.

Legende u narodima širom svijeta:

Holandija...

Priča o savremenom Djedu Mrazu je varijacija holandske priče bazirane na istorijskoj ličnosti sv. Nikoli, koji je bio poznat po svojoj darežljivosti siromašnima. Sv. Nikola je, obučen u svoje biskupske crvene mantije, darovao djecu, siromašne i bolesne. Holandska priča povezuje ga sa Španijom iz koje je brodom dolazio do njihovih obala i domova. Tamo su mu pomagali robovi poznati kao Zvarte Piet (Crni Petar) koji je sv. Nikoli bio isto što i vilenjaci Djedu Mrazu, samo što je nevaljalu i zločestu djecu Crni Petar kinjio i šibao. Sv. Nikola je dijelio poklone na svoj dan (Dan sv. Nikole), ali se vremenom približio i samom Božiću. Godine 1969. papa Pavle VI naredio je da se sv. Nikola izbriše iz rimokatoličkog kalendara, iako je kao svetac ostao.

Njemačka...

U njemačkom folkloru postojale su priče o bogu Odinu, koji je svake godine za vrijeme zimskog solsticijuma održavao veliku lovačku zabavu sa drugim bogovima. Na taj dan djeca bi objesila svoje čizme blizu dimnjaka, a u njih su stavljali mrkvu i šećer za legendarnog Odinovog konja Sleipnira. Odin ih je za njihovu darežljivost nagrađivao slatkišima. Ova tradicija je preživjela i povezala se sa sv. Nikolom. Što se tiče izgleda, Odin je prikazivan takođe kao bradati starac.

Rusija...

Tu je lik i mitske ličnosti iz ruske paganske tradicije. U pitanju je opaki Starac Mraz (odatle mu kod nas dolazi ime Djed Mraz) koji je otimao (kasnije zločestu) djecu i odnosio ih daleko u šume sjevera, gdje ih je vezivao za drveće… Kasnije se Starac Mraz "prodobrio" pa je počeo da daruje dobru djecu, a onu zločestu je prestao da kažnjava. Tako se likom i karakterom postepeno približio i sv. Nikoli.

Skriveni svijet nasmijanog debeljuškastog deke

U Los Anđelesu je održana 76. dodjela američkih filmskih nagrada Zlatni globus. Mjuzikl "Boemska rapsodija" i komedija "Zelena knjiga" dobili su glavne nagrade.
 
Zlatni globus filmu "Boemska rapsodija" - Foto: Getty ImagesZlatni globus filmu "Boemska rapsodija" - Foto: Getty Images
Zlatni globus filmu "Boemska rapsodija"Foto: Getty Images

Za najbolja glumačka ostvarenja nagrađeni su Rami Malek, Glen Klouz, Kristijan Bejl, Olivija Kolman, a 85-godišnjoj Kerol Barnet dodijeljena je nova nagrada za životno dostignuće na televiziji.

Glen Klouz je dobila nagradu za najbolju glumicu u kategoriji drama za ulogu u ostvarenju "Žena".

Film "Zelena knjiga" odnio je nagradu za najbolje ostvarenje u kategoriji komedija i mjuzikla.

Za najboljeg glumca u kategoriji komedija i mjuzikla proglašen je Kristijan Bejl, za ulogu u filmu "Vajs", što je filmska biografija nekadašnjeg potpredsjednika SAD Dika Čejnija.

Nagrada "Sesil B. Demil" za životni doprinos filmu pripala je glumcu Džefu Bridžisu. 

Za nominacije za Zlatni globus glasa oko 95 novinara iz Holivudskog udruženja stranih dopisnika.

Ove nagrade su uvod u dodjelu Oskara.

Godinu na izmaku, u pozorišnom i filmskom životu Srbije, obilježo je odlazak tri izuzene glumačke veličine:

Nebojše Glogovca, Predraga Ejdusa i jedne od najvoljenijih glumica na jugoslovenskim prostorima Milene Dravić.

Nebojša Glogovac

Veliki dramski umjetnik, pozorišni, televizijski i filmski glumac Nebojša Glogovac preminuo je, poslije kraće borbe sa teškom bolešću, 9. februara u Beogradu, u 49. godini.

Glogovac je rođen u Trebinju 1969. godine. Odrastao je u Pančevu. Glumu je upisao 1990. na Fakultetu dramskih umjetnosti u Beogradu, u klasi profesora Vladimira Jevtovića, zajedno sa Natašom Ninković, Vojinom Ćetkovićem i Sergejem Trifunovićem.

Prva filmsku uloga ostvario je u filmu “Vukovar, jedna priča”, u kome je tumačio lik vojnika Fadila, a prvu glavnu ulogu ostvario je u filmu “Ubistvo sa predumišljajem”, u kome je tumačio lik Bogdana. A veliku popularnost stekao je ulogom Zlatka Gavrilovića u televizijskoj seriji “Porodično blago”.

Kako veoma uspješan pozorišni glumac ostvario je izuzetne uloge u predstavama “Hadersfild”, “Sumnjivo lice”, “Metamorfoze”, “Lutalica”, “Hamlet”. Zapažene uloge tumačio je u filmovima: “Bure baruta”, “Nebeska udica”, “Munje”, “Kad porastem postaću Kengur”, “Žena sa slomljenim nosem”, “Ustav Republike Hrvatske”.

Neke od svojih posljednjih uloga odigroa je u seriji “Nemanjići - Rađanje kraljevine”, gdje je tumačio ulogu Vukana, najstarijeg sina Stefana Nemanje, kao i u filmu “Južni vetar”.

Nebojša Glogovac će ostati upamćen po brojnim ulogama i nagradama koje je dobijao za njihovo tumačenje. Neke od značajnijih su: nagrada “Car Konstantin” filmskog festivala u Nišu, “Zlatna arena” Filmskog festivala u Puli, Nagrada “Zoran Radmilović”, Sterijina nagrada za glumačko ostvarenje, Nagrada Jugoslovenskog dramskog pozorišta.

Predrag Ejdus

Jedan od najboljih srpskih glumaca, prvak Drame Narodnog pozorišta u Beogradu Predrag Ejduspreminuo je 28. septembra u 72. godini, poslije duge i teške bolesti. Ejdus je rođen 24. jula 1947. godine u Beogradu. Glumu na Akademiji za pozorište, film i televiziju diplomirao je 1972. godine u klasi profesora Milenka Maričića.

Odmah poslije diplomiranja, postao je član glumačkog ansambla Narodnog pozorišta u Beogradu. U njemu je proveo pune dvije decenije, da bi tokom 1993. godine prešao u Jugoslovensko dramsko pozorište. Poslije 13 godina provedenih u JDP-u vratio se u Nacionalni teatar u kojem je, između 2007. i 2009. godine, obavljao i funkciju upravnika.

Tokom svoje izuzetno uspješne karijere odigrao je oko 200 pozorišnih uloga na scenama širom nekadašnje Jugoslavije: u Beogradu, Novom Sadu, Subotici, Zagrebu, kao i u Njemačkoj, Francuskoj, Kanadi, SAD, Mađarskoj, Švajcarskoj.

Među Ejdusova antologijska pozorišna ostvarenja ubrajaju se likovi Osipa Mandeljštama, Joakima Vujića, Kneza Miškina, Franca Kafke, Napoleona, Alekseja Fjodoroviča Karamazova, Borisa Godunova, Isaka Babelja, Porfirija Petroviča, Laze Dunđerskog, Fausta, Šajloka, Kir Janje...

Ulogu Bernarda Draha u kultnoj predstavi “Šovinistička farsa”, nastaloj po tekstu Radoslava Pavlovića, u režiji Egona Savina, odigrao 1.800 puta.

Pored pozorišta, popularni Peca Ejdus je snimio je više od 50 filmova, televizijskih drama i serija.

Dobitnik je velikog broja nagrada, među kojima je i najveće priznanje koja se u Srbiji dodjeljuje pozorišnim glumcima i glumicama za životno djelo, odnosno cijelokupno pozorišno glumačko ostvarenje - “Dobričin prsten”.

Ove 2018. godine doajen srpskog glumišta Predrag Ejdus dobio je dvije nagrade za životno djelo: “Sterijinu nagradu” za naročite zasluge na unapređenju pozorišne umjetnosti i kulture i Nagradu za životno djelo “Zlatni ćuran”.

Milena Dravić

Jedna od najpoznatijih i najvoljnijih diva srpskog i jugoslovenskog glumišta Milena Dravić preminula je u Beogradu 14. oktobra. Dvije i po godine ranije, Milena je ostala bez supruga, legendarnog glumca Dragana Nikolića, kada je i oboljela.

Milena je na film došla slučajno, kada ju je 1958. godine u Sarajevu zapazio slovenački reditelj František Čap i dao joj ulogu u filmu “Vrata ostaju otvorena”. Poslije svoje prve filmske uloge, snima “Diližansu snova”, “Zajednički stan”, “Bolje je umeti”, “Uzavreli grad” i “Leto je krivo za sve”.

Tada upisuje glumu na beogradskoj Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju, i počinje rad na filmu “Prekobrojna”, reditelja Branka Bauera. Uloga djevojke sa sela koja sa momkom kreće na radnu akciju, i Zlatna arena na Filmskom festivalu u Puli kojom je za tu ulogu nagrađena, od Milene su napravile zvijezdu i utrče put njenoj blistavoj filmskoj karijeri.

Glumila je u više od 100 filmskih ostvarenja, a posebnu popularnost donijela joj je česta saradnja sa lagendarsnim Ljubišom Samardžićem.

Svoje najpoznatije role ostvarila je u filmovima, svog prvog supruga reditelja Puriše Đorđevića, “Prekobrojna” i “Jutro”, zatim u epskim ostvarenjima partizankoh filma “Kozara” i “Bitka na Neretvi”, kao i u popularnim komedijama “Ljubavni život Budimira Trajkovića”, “Rad na određeno vreme”, “Moj tata na određeno vreme”, “Nije lako sa muškarcima” i “Zona Zamfirova”.

Onima koji su odrastali sedamdeseti i osamdesetih poznata je i kao učiteljica iz kultne dečje serije “Priče iz Nepričave”. Sa svojim trećim suprugom i kolegom Draganom Nikolićem, od 1972. do 1974. godine, vodila popularni šou program “Obraz uz obraz”.

Milena je često tumačila uloge samohrane majke, seljanke, žene iz radničke klase, bivala ekscentrična junakinja filmova Crnog talasa, a za veliki dio svog uspjeha u karijeri duguje i romantičnim komedijama u kojima često glumila uz Ljubišu Samardžića.

Milena Dravićeva je dobitnica Nagrade za najbolju sporednu žensku ulogu na Kanskom filmskom festivalu, specijalne nagrade Zlatna ruža na Filmskom festivalu u Veneciji, kao i najprestižnijih domaćih glumačkih nagrada “Dobričin prsten” i “Žanka Stokić”, za cjelokupan doprinos jugoslovenskoj i srpskoj kinematografiji, nagrade “Joakim Vujić”, nagrade “Pavle Vujisić” na Filmskim susretima u Nišu, četiri “Zlatna ćurana” na Danima komedije u Jagodini i rekorderka sa osvojenih 10 “Zlatnih arena” na Filmskom festivalu u Puli.

Ove godine napustili su nas i...

Jedan od prvih i najpoznatijih novinara i reportera koji su izvještavali o vremenskoj prognozi, u istoriji televizje na jugoslovenskim prostorima, Kamenko Katić preminuo je 31. marta, u Novom Sadu, u 83. godini. Ostaće upamćen kao čovjek koji je svojim šarmom, lakoćom i prirodnim ponašanjem pred kamerama, od izveštaja o vremenu napravio je najgledaniju rubriku u televizijskog Dnevniku, i postavio standarde izvještavanja za buduće generacije.

Glumica Jelena Jovanović Žigon preminula je 11. aprila, poslije iznenadne i kratke bolesti, u 85. godini. Snimila je više od 50 igranih i 15 televizijskih filmova, među kojima su najpoznatiji “Prvi građanin male varoši”, “Moja strana sveta”, “Jutro”, “Divlje seme”, “Sudar na paralelama”, “Kapetan Leši”. Najveću popularnost stekla je ulogom “prije” Jelene Todorović u seriji filmova “Žikina dinastija”. Bila je supruga glumca Steve Žigona.

Poznati klarinetista Božidar Boki Milošević preminuo je 16. aprila u Beogradu u 87. godini. Milošević je bio šef Narodnog orkestra RTS-a, profesor Muzičke škole “Josip Slavenski” i član orkestra i solista Beogradske filharmonije.

Istaknuti srpski ljekar, neuropsihijatar, psihoterapeut i književnik, Vladeta Jerotić preminuo 4. septembra u Beogradu u 95. godini. Jerotić je bio je svestrani erudita, akademik SANU i povremeni predavač na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu. Dobitnik brojnih nagrada i priznanja, Jerotić je ostavio veliki broj publikacija iz oblasti psihoanalize, psihoterapije, religije i filozofije.

Glumac Pozorišta na Terazijama Božidar Bole Stošić preminuo je 13. decembra u Beogradu u 82. godini, posle duge i teške bolesti. Karijeru dugu više od pola vijeka počeo je kao Bole iz bureta u dječjoj emisiji “Hiljadu zašto”. Posljednji put na sceni je zaigrao u mjuziklu “Fantom iz opere” u svojoj matičnoj kući. Publika ga pamti po ulogama u televizijskim serijama “Porodično blago” i “Srećni ljudi”, kao i po sjajnoj roli u mjuziklu “Neki to vole vruće” Pozorišta na Terazijama.

Jedan od najpoznatijih srpskih arhitekata u svijetu Mihajlo Mitrović preminuo je 20. decembra, u 97. godini. Mitorvić je bio intelektualac i stvaralac velike širine, komentator i kritičar arhitekture, graditeljstva i oblikovanja urbanog prostora. Autor je urbanističkih planova za brojne gradove, projektant jednog od najprepoznatljivijih simbola Beograda - kule “Geneks”, zatim hotela “Putnik” i Hram Vasilija Ostroškog. Bio je redovni profesor na Fakultetu primenjenih umjetnosti u Beogradu.

U 2018. godini napustili su nas i pevač tradicionalnih narodnih pjesama sa Kosova i Metohije - Jordan Nikolić, glumica Jugoslovenskog dramskog pozorišta, poznata i po brojnim ulogama u radijskim i televizijskim dramama, Radmila Andrić i pozorišni glumac i reditelj Momir Bradić.

Ex-Yu

Velikan jugoslovenske i hrvatske muzike, pjevač i kantautor Oliver Dragojević umro je u Splitu 29. jula, u 71. godini. Ostaće poznat po brojnim hitovima rado slušanim na prostru cijele bivše zajedničke države, među kojima se izdvajaju: “Galeb i ja”, “Oprosti mi pape”, “Vjeruj u ljubav”, “Nadalina”, “Svirajte noćas za moju dušu”, “Što to bješe ljubav” i drugi.

Svijet je početkom ove godine napustio još jedan poznati Splićanin, novinar, pisac i reditelj Predrag Lucić, jedan od osnivača poznatog hrvatskog nedjeljnika Feral tribjun.

 

Резултат слика за nebojša glogovac






NAJČITANIJE

Error: No articles to display

Please publish modules in offcanvas position.